Elsku Noregur

Það er skuggalegt ský sem liggur yfir Reykjavík. Og vindurinn veit öll leyndarmálin því hann getur varla þagað, þjótandi á milli trjánna. Ég reyndi að hengja upp þvottinn úti í garði en það gekk heldur brösulega þar sem hann réðst á mig með hverri vindhviðu. Það er örlítill fugl að leika sér í storminum fyrir utan gluggann minn, með útbreidda vængina vaggar hann í vindinum eins og við myndum fljóta á öldum hafsins. Skýin þjóta og laufin hringla. Ætli það sé samúð með elsku Noregi sem hangir yfir öllu?