Ég kúrði undir sæng í gær eftir að ég kom heim úr vinnunni og lét hugann reika niður minningabraut bloggtíðarinnar. Eftir hálftíma kúr þá vippaði ég af mér sænginni og stalst í tölvuna og skoðaði gamlar bloggfærslur frá því í denn. Mikil ósköp var það skemmtilegt og það minnti mig á hvað það er gaman að hnoða saman þessa texta og pælingar um lífið og dagrenningar. Síðasta árið hef ég ætlað að byrja aftur af fullum krafti en einhvern veginn hefur hversdagsleikinn komið í veg fyrir það. Núna hins vegar mun textasmíðin gefa hversdagsleikanum líf. Og ég meina það í þetta skipti.
Það er svo gaman að lifa! Ég kom við í Te og Kaffi í gær og gæddi mér á einum besta kaffibolla sem hefur ratað inn fyrir mínar varir. Svei mér þá. Sálin mín steig dans af kátinu. Ég byrjaði líka að sauma dulítið sem ég hef ætlað mér að gera í heilt ár. Skelli kannski mynd af því inn við tækfæri... en þó ekki fyrr en það er komið svolítið áleiðis.
Bókin þessa vikuna er eftir Jonas Jonasson: Gamlinginn sem skreið út um gluggann og hvarf. Hún er skemmtileg. Hingað til að minnsta kosti. Sjáum hvernig það fer.
Kveikti lítil kertaljós í dimmunni í gærkvöldi. Svo yndislega kósí.
